Wie wat koopt op Marktplaats is meestal goedkoper uit dan in de winkel. Dat in de eerste plaats. Maar ten tweede, spullen krijgen een tweede leven in plaats van bij het grofvuil te eindigen en onze afvalberg weer een stukje groter te maken. Sommige spullen krijgen zelfs een derde leven. Zolang de kwaliteit nog aanvaardbaar is, is dat alleen maar goed.
Maarrr, wie wat koopt op Marktplaats moet vervolgens wel in actie komen. Het is nog geen bol.com: vandaag besteld morgen in huis.
Zo reserveerden wij onlangs een koelkast op Marktplaats. Al zes jaar lig ik op mijn knieeën op de grond om in ons tafelmodelkoelkastje te zoeken naar dat ene plastic bakje met kaas, of tover ik een versnotterd restje sla tevoorschijn dat uit zicht was verdwenen. In het mini-vriesvakje stouwden we onverantwoord veel zooi, wat iedere keer, wanneer we het klepje openden, naar buiten kukelde. Oh, wat een frustraties..en omdat we niet alles kwijt konden in de ene koelkast stond er ook nog een campinggeval. Voor de extra’s.
Nu dus de stap gezet en een behoorlijk model, met vrieslades, voor een goeie prijs gereserveerd. In Oss. Niets dichter in de buurt te vinden? Nee, eigenlijk niet. Dit was een Bosch en niet te oud. Nou ja, Oss is ook niet aan het einde van de wereld. Volgende vraag, hoe vervoeren we dat ding. Zonder trekhaak aan de auto geen boedelbak. De grotere auto van onze zoon bleek niet beschikbaar.
Een busje huren is gelijk zo duur dat we dan net zo goed via Bol.com een Zanussi konden bestellen. Nu verhuren we onze auto regelmatig via SnappCar. Een particuliere autoverhuurorganisatie. Op de site van Snapp een ruime, niet te dure, ouwe bak gevonden: een antieke Dodge Ram Van, uit de jaren tachtig. We halen nog een steekwagentje op bij iemand van de kerk en op een mooie vrijdag rijden we in de Dodge richting Oss. Koelkast zag er prima uit, met behulp van de vriendelijke verkoper met echtgenoot het ding in de grote laadbak gehesen en voldaan weer richting huis. Dit loopt gesmeerd.
Onderweg zou ik bij Boels een electrische zaag reserveren want er moest een dik stuk aanrechtblad gezaagd om het nieuwe apparaat te plaatsen. Tja, dat kostte ook weer dertig euro of zo. De sport bleef om de uitgaves zo laag mogelijk te houden. Het was op het nippertje, maar ik besloot toch nog een oproep te plaatsen op de leen-en-deel site Peerby. En zowaar binnen het uur krijg ik een reactie van iemand niet ver van ons vandaan: kom maar halen!
Na een korte tussenstop in Den Bosch voor een kop koffie en natuurlijk even een bezoekje aan de kathedraal, rijden we richting huis.
Thuis aangekomen is het even spannend. Het bakbeest moet uit de Dodge, op de steekwagen gehesen en vervolgens naar binnen gereden, een aantal drempels over. Maar het gaat goed. Echtgenoot is sterk en ik haal zelf ook wat moedige capriolen uit. Nu staan er in de keuken dus drie koelkasten. De rest van het verhaal zal ik jullie besparen. Van hoe het zaagsel als een fontein door de keuken en kamer spuit wanneer het zagen begint, hoe ik bij het uit- en inruimen wel twee potten- met -inhoud laat vallen en de smurrie zich tot aan het plafond lijkt te bevinden. Hoe het overgebleven aanrechtblad langzaam naar beneden begint te zijgen, tot echtgenoot liggend op zijn rug in een mix van het zaagsel en water van de inmiddels ontdooiende koelkasten, een noodsteun aanbrengt.
Maar het resultaat is geweldig. Wat een luxe om rechtop iets uit de koekast te pakken. En met een royaal gebaar twee broden in een lege la in te vriezen. Hier zit een dankbaar mens. Leve de tweedeurs koelkast en leve de deel-en-recycle economie. Je moet wel zeeën van tijd tot je beschikking hebben was het commentaar van zoonlief.
