Categorie: Reizen

Bier, schnitzels en Goethe

Ik heb vandaag zo waar 2 duitse boeken gekocht! Sinds ik in 1971 een halfslachtige poging deed om duits te studeren, die op niets uitliep, heb ik eigenlijk nauwelijks nog belangstelling gehad voor Duitsland. De Aldi was in feite het eerste duitse fenomeen wat me iets deed. Er kwam in elk geval heel lekker spul uit dat land, voor weinig geld.

Op m’n poll laatst, waarin ik vroeg wat voor associatie men had met Duitsland, reageerde meer dan de helft dat ze aan de 2e WO dachten, aan schnitzels en bier.

Erg toch. Maar goed, ik geef direct toe dat mijn interesse pas weer is gaan bloeien na lezing van “Europa” van Geert Mak.  Ik kan niet eens goed omschrijven waarom. Ik kreeg een soort schaamtegevoel z³ onwetend te zijn wat betreft een land dat notabene m’n buurland is. De oorlog is 60 jaar geleden beeindigd.  Zestig jaar!  En toch is mijn generatie nog zo sterk beinvloed door wat toen gebeurde. Ik ben 10 jaar na de oorlog geboren.  Hoe ouder ik word hoe dichterbij de oorlog dan lijkt. Wat is nu 10 jaar?  Ergens in m’n onderbewustzijn leefde altijd de vraag, wanneer ik in Duitsland was en er oudere mensen sprak: wat deed jij in de oorlog?

Inmiddels zjn de beelden bijgesteld.  Nederlanders waren niet zo heldhaftig als we vlak na de oorlog voorgaven te zijn geweest en in Duitsland leefden velen in volstrekte misere omdat ze zich afzijdig hielden, niet mee wilden in de waanzin.  Maar je moest wel bijzonder sterk en onafhankelijk zijn om je tegen de massale hersenspoeling te verzetten.

Ik heb vandaag een boek gekocht, een autobiografie van een vrouw geboren in een aristocratische familie in 1913.  Ze beschrijft haar leven vanaf 1918 tot aan de wending in 1989. Ben begonnen met lezen en gelukkig: ik kan het volgen en het is nog boeiend ook.

Oh, een cultureel puntje: Goethe heeft in Wetzlar (vlakbij Asslar) gewoond (zie plaatje) en toen het verhaal geschreven :die Leiden des Jungen Werthers. Gebaseerd op historische feiten en liefdes. Nou dat is toch even wat anders dan schnitzels en bier!

Die hier overigens fantastisch smaken….Het bier dan. Schnitzels nog niet geprobeerd.

Asslar

Hier zijn we dan, in Asslar, ongeveer een half uur ten noorden van Frankfurt. Onze 2e huizenruil via homelink.  In ons huis woont nu een duitse familie: Stefan, Sabine, met hun drie tieners Johanna, Kristian en Josefine.  Gisteren arriveerden we rond 4 uur en van te voren hadden we al afgesproken dat zij ons wilden verwelkomen, met een barbecue!  Grote bewondering voor Sabine, want ik word op het laatst neurotisch als ik het huis aan het voorbereiden ben voor de ruil.  Het liefst wil ik dan bij de buren naar de WC en zo.  Maar Sabine was erg relaxed, maakte een uitgebreide maaltijd, en Stefan gaf ons een tour in de omgeving.  Heel leuk van ze.  Ze spraken allemaal engels, zelfs de kids, dus m´n duits nog niet erg hoeven oefenen.

Het weer is te heet. Vandaag wel een uur rondgereden om een zwemplek te vinden.  Tja, zeiden we tegen elkaar: heb je een lekker huis vlak aan zee, loop je hier in bloedje heet binnenland van Duitsland naar een plas water te zoeken…het was, niet gelogen, 33 graden in de schaduw vanmiddag!  Niet te harden. Gelukkig vonden we een meer waar het goed toeven was, tot je opdroogde natuurlijk, dan moest je er gauw weer in. Temp. van het water 24 gr. En koud dat het was als je er in stapte!

Ons huis is een houten, 2 onder 1 kap, canadees bouwwerk. Het is tegen een steile wand aangebouwd dus de tuin is een berghelling. Maar aan het huis gebouwd zijn 2 houten terassen, decks genoemd.  Het onderste is koel want daar komt de kelder op uit. In de kelder zijn 2 slaapkamers en de wasruimte+ een badkamer met douche, WC en ligbad. Beg. grond is een grote ruimte met keuken, eetkamer en woonkamer in een. En daar is de ouderslaapkamer, met eigen badkamer. Als verlenging van die ruimte heb je dus buiten het terras.  Op de 1e verdieping zijn drie slaapkamers ook met een eigen badkamer (voor de drie 1 dan).  Heerlijk ruim, licht en voor een zomerverblijf: belissimo.  Het deel van de buren, met wie het huis samen gebouwd is, is niet afgescheiden.  De terrassen lopen in elkaar over evenals de tuinen.  Schijnt prima te gaan.  Alleen gaan straks pa en moe op vakantie en blijven de 2 zonen van 17 en 18 thuis….Duimen maar dat er niet een discoparty georganiseerd gaat worden iedere avond 😦

Er is in de omgeving veel te zien, zowel wat betreft natuur als oude stadjes en steden.  Ik kijk er naar uit, maar eerst moet het koeler worden. Anders zie ik me genoodzaakt een groot deel van de dag door te brengen bij de Aldi.  Daar was het vanmiddag een verademing om even boodschappen te doen.  En nog meer lekkere dingen hebben ze hier!

Wordt vervolgd.

cybercafe in Rome

Gevonden! Sinds we niet meer in de B&B in Palestrina zijn kon ik ook niet meer bloggen. Helaas, want vers van de pers zijn de verhalen natuurlijk het beste.
In telegramstijl nu dan maar.
Het weer is perfect met af en toe een bui, natter dus dan in Nederland, en ik denk zelfs iets koeler als ik de verhalen zo hoor. Maar ik ben zeer tevreden want Rome met 20° en zon is warm genoeg. De mensenmassa”s (waar is de hoge komma??) maken het automatisch 5° warmer.

Vandaag zijn we in het Colosseum geweest. Vroeg gekomen dus nauwelijks een rij. Indrukwekkend en zeker de moeite waard. Tot onze verbazing zouden er in het Colosseum, volgens onze gids, geen christenen voor de wilde dieren zijn gegooid. Waarop ze dat baseerde hebben we niet gevraagd, maar gaan we wel eens nader onderzoeken. Ik weet niet anders dan dat er in de 1e eeuw regelmatig christenen daar stierven omdat het niet aanbidden van de keizer als hoogverraad werd gezien. Op de plek waar vroeger de keizer zat, staat nu een groot kruis.

We zijn eergisteren in het Vaticaans museum geweest. Vooral om de Sixtijnse kapel te zien. ook hier vielen de rijen buiten mee, maar wat duurt het eindeloos voor je dan eindelijk de kapel wordt binnengeleid. Ik was al doodop van alle indrukken toen we daar aankwamen. Wat een kunst, wat een decoraties, wat een rijkdommen. De pausen wisten wel wat ze met het geld van de aflaten moesten doen. Gelukkig hadden ze goeie smaak. We hebben een uur of zo doorgebracht in de kapel en verder nog de schilderijen van Rafael gezien. Toen was ik geheel verzadigd, van schilderijen en mensen. Wat is het daar druk!

Toen we buiten kwamen en naar de St. Pieter liepen begon het te stortregenen. Maar ook daar: wachten en door een beveiligingspoortje. Kletsnat de Pièta bekeken van Michelangelo. Prachtig en een regenbui wel waard. De rest van de kerk hebben we gelaten voor wat het is: een grote ruimte vol pracht en praal. Liever naar wat kleinere kerken.

Het Parthenon was een ander hoogtepunt. Ik kan nauwelijks verwerken dat een gebouw al zo lang er staat en twee duizend jaar geleden in al z’n pracht bedacht en gebouwd werd.

Jullie snappen dat mijn voeten al heel wat kilometers hebben afgelegd. Ik ben verbaasd over hoe goed het gaat! Dat is echt een gebedsverhoring want van tevoren heb ik er over in gezeten hoe dat moest gaan met m’n pijnlijke voet. Ik heb ontdekt dat we echt een nieuw matras nodig hebben. Ik slaap in deze Italiaanse bedden (met binnenvering) beter dan in m’n eigen (harde) bed.

Ook van de auto maken we trouwens dankbaar gebruik door naar plaatsen buiten Rome te gaan om even aan de drukte te ontsnappen. Je zit betrekkelijk snel (daar zorgen de Italianen wel voor!)op het (mooie) platteland. Gisteren hebben we een prachtige tocht gemaakt na ons bezoek aan de International Baptist Church in Rome. Mooie dienst bijgewoond en wat mensen gesproken. De meeste leden zijn van niet-westerse afkomst. Afrikanen, Philipino’s, Chinezen en een enkele blanke Amerikaan of Italiaan. De dienst is engelstalig en was heel gelovig en bijbels. De voorganger was een amerikaan die op z’n veertigste tot geloof was gekomen en op z’n 53e via OM de zending in was gegaan. Hij woonde sinds 7 jaar in Rome en had veel contact met roomse gelovigen die naar een echte relatie met Jezus Christus verlangen.

Ons laatste B&B adres is OK wat betreft de kamer, maar vreselijk wat betreft lokatie. We zitten ergens onder een zesbaans autoweg die in aanleg is of zo. De helft van de buurt wordt afgebroken en ziet er daarom totaal verwaarloosd uit…ook een stukje Rome dus.

Mijn tijd is op. Ook onze tijd hier in Rome. Morgen vliegen we terug. Ciao!

waarom woon ik eigenlijk nog in nederland

Vandaag was het soort ideale dag waarop een mens zich afvraagt waarom niet alle dagen zo kunnen zijn. Het was warm, met een koel briesje. Het is Italie, met de groene cypressen, de olijfgaardes, de heuvels, de mensen met hun gepassioneerde gesprekken, de piazzas in de oude stadjes,de barretjes waar je voor 1 euro de lekkerste capucinnos drinkt, de nauwe straatjes met eeuwenoude huizen en kerken en wij reden er rond in onze Fiat Punto. Genieten en nog eens genieten.

Vandaag voerde de Fiat ons naar Palestrina, jawel, de geboorteplaats van de musicus, 16e eeuw. Onze B en B bevindt zich in een buitenwijk van Palestrina, in het dal, maar de stad zelf ligt hoog tegen een bergwand aan. We zijn helemaal omhoog gereden, oa om de overblijfselen van een oude tempel te zien die bijna de hele bergwand in beslag neemt. 2 kerken van binnen bekeken en verder naar Tivoli. Daar was het drukker vooral in de omgeving van Villa d Este, een prachtige oude villa met tuinen, uit de 16e eeuw. Aangezien we ons liever wilden verdiepen in het oude Rome en de zomerverblijven van de keizers zijn we verder gereden naar Villa Hadrianus, een onvoorstelbaar indrukwekkend complex van villas, baden, bibliotheken, en andere gebouwen die onderdak boden aan de keizer en duizenden mensen in zijn gevolg in de 2e eeuw AD. Hadrianus was de keizer die de muur in Schotland liet bouwen en weg was van de Griekse cultuur.
We hebben 3 uur rondgelopen tussen de ruines. Tot in de troonkamer aan toe. Even werd het weer zonneklaar Wie de geschiedenis leidt en beheerst. Je staat op de plek waar de troon van de grote keizer stond, waar dienaren, vrienden en familie hem aanbaden, volgden, gehoorzaamden en vleiden. Waar zelfs nu de luxe en rijkdom nog op je afkomen. En alles is afgebrokkeld, vergaan en tot niets gekomen. Ik krijg daar kippevel van en hoop. Er komt telkens in de geschiedenis weer een dag dat grote leiders die hun macht misbruiken ten val zullen komen.
Deze week staat op de gebedslijst van Open Doors Noord-Korea als onderwerp. Ik bid want ik geloof dat God sterker is dan alle dictators. Maar vandaag kon ik het zien. Op Zijn tijd brengt God alle regeringen ten val die hun eigen koers willen varen.

Vanavond weer gegeten in ons familierestaurant. Wat een ongekende luxe, 2 maaltijden per dag verzorgd door anderen. Lunch slaan we over, tenminste, we eten wat fruit en tomaatjes. Om de koolhydraten enigzins te beperken. Ontbijt is ook al zo uitgebreid. Overheerlijk. Annes Place is een echte aanrader voor wie over eigen vervoer beschikt! www.byanne.com

het oude Rome en hoe heerlijk het weer was

Geweldig. Geen ander woord te vinden. De hele dag gelopen, gelopen. Een route van 7 km dwars door het oude Rome. Soms samen met 7 miljoen anderen en dan opeens weer rustig en verlaten straatjes. Het Colosseum willen we zeker terug zien, al was het alleen maar om de daar omgekomen christenen te gedenken en eren. Het blijft nog onwezenlijk, dat ik hier loop tussen overblijfselen van een beschaving die zo oud is en zoveel invloed heeft gehad. We lezen ons suf en al die boeken gaan nu pas echt spreken.

Het weer is prachtig vandaag. Veel zon en ik heb dus een rode neus!

Vanavond weer gegeten in het familierestaurant hier in Palestrina. Wij zijn de enige toeristen en het eten is fantastisch. Pizza voor 4 euro, de lekkerste pastas, allemaal homemade. De patron komt even een praatje maken. Vanavond kregen we een grappa van het huis, een soort druivenjenever. Lekker. Ik kan nog net dit blogje schrijven, want de B en B eigenaar schonk rond 7 uur ook al rijkelijk uit zijn voorraad wijn ter ere van Labourday. In Italie echt gevierd door het nuttigen van rauwe tuinbonen, geitenkaas en wijn. De tuinbonen vind ik niet zo geslaagd, maar de rest natuurlijk wel!

Lieve mensen Viva Roma!

B en B

We zijn sinds gisteren in Rome. Sinds vandaag in een Bread en Breakfastplace buiten Rome, in een plaatsje Palestrina. Ik gebruik de pc die hier in de woonkamer staat en heb nog niet helemaal het Italiaanse keyboard onder de knie. Dus vergeef me rare leestekens en zo.

Rome is overweldigend. Waar je ook kijkt en komt is er iets bijzonders te zien. Kim had onze eerste BênB in een prachtige wijk gereserveerd. Toevallig. De BenB zelf was niet zo bijzonder. Lakens met rulletjes. Iets waar ik absoluut niet tegen kan….Om het kussen heb ik snel een t-shirt gedrapeerd, voor mijn gevoelige wangen. De lokatie was echter geweldig. Prachtige oude gebouwen uit de 19e eeuw, en ik las vandaag dat de Via Vineto de winkelpromenade was voor beroemde Italiaanse filmsterren met in hun gevolg de papperazi. De film La Dolce Vita van Fellini gebruikt de wijk als entourage. Altijd leuk als achtergrond informatie.

Wij merkten dat de wijk meer was dan een mooie buitenwijk van Rome toen we in een overdekt terrasje voor 2 cappucino 16 euri moesten betalen. We hadden geen keus. Het was de enige schuilplaats tegen een geweldige stortbui.

Bij het eten later werden we nog een keer afgezet toen we 12 euri betaalden voor een flesje bocht dat huiswijn heette. Oh het ellendige leven van de toerist.

Vanmorgen om 9 uur vertrokken naar het St.Pietersplein. Eerst met de metro, als sardientjes in een blik. Op het plein hebben we 2 plastic steoeln geconfisceerd, in navolging van vele anderen en hebben 2 uur gewacht op de verschijning van Il Pappa. We zijn niet rooms maar wel van de katholieke kerk van alle tijden en plaatsen en het leek ons een bijzondere ervaring. Dat was het ook. Er hangt op het plein een sfeer van vrolijke verwachting, alsof men wacht op een popstar of een voetbalheld. Maar waar daar drank en agressie een rol gaat spelen, wordt er hier zelfs niet gerookt, laat staan gedronken. We konden de paus niet helemaal verstaan maar henoeg om te begrijpen dat hij de opstanding van Jezus Christus benadrukte. Verder ging het nogal veel over Maria.

In de middag zijn we naar Palestrina gereden, 40 km buiten Rome, echt landelijk. Daar blijven we 6 nachten in een B en B van een engelse vrouw. Heel comfortabel en gezellig. Mooie kamer met badkamer met uitzicht over de italiaanse campagna, heuvels, olijfgaardes en in de verte bergen. Prachtig, zeker na het drukke Rome.

Morgen hopen we naar Tivoli te gaan, naar de vakantiehuizen van de Romeinse keizers zoals Hadrianus, 2e eeuw na Chr.

Nog een laatste aantekening, vanavond voor het eerst echt verrukkelijk italiaans gegeten. In het dorp hier, geen toeristen, goeie prijs en authentieke huiswijn, voor 5 euro de FLES!!! Geweldig.

ROME!!!!

Lieve lezers, ik ga morgen naar Rome…DV. Want ik ben niet lekker, maar dat hoort er bij geloof ik als je op vakantie gaat, Zal wel de spanning zijn. Ik hoop over internet te kunnen beschikken om al m’n indrukken vers van de pers te kunnen bloggen! Hou dus deze site in de gaten.

hier hopen we zondag te staan om de paus te zien en de sfeer mee te maken!!

weer thuis met een jetlag

Het is zo’n cliche, thuis uit Amerika met een jetlag…Maar wat heb ik daar een last van, zeg. Ik heb bijna een week niet meer dan een paar uur geslapen ’s nachts en verder liggen luisteren naar het afgrijselijke kabaal dat echt honderden zeemeeuwen maken hier vanaf 04.30 uur ’s ochtends.
Toen ik pas in Scheveningen woonde was dat geluid me zo welkom: zee, zon, strand, vakantie…alleen de beste associaties! Nu kan ik die vogels wel de nek omdraaien…(ik beloof het niet te doen, dierenliefhebbers..). Wat een kabaal maken die beesten.

Inmiddels heb ik al 2 nachten doorgeslapen en m’n lichaam en geest beginnen zich te herstellen. Ik heb me voorgenomen om, als het enigzins kan, niet meer ’s nachts te reizen.

Kleinzoon Niek heeft zich alweer aangepast en slaapt bijna de nacht door, vertelde dochter Jes vandaag. Blijkbaar is teruggaan naar het oude, normale slaappatroon voor een baby minder ingrijpend dan andersom, wennen aan een nieuw ritme. In Amerika sliep hij pas aan het einde van het verblijf een beetje door. Een echte uitrustvakantie is het dus voor zijn pappa en mamma niet geweest. Maar wel een hele bijzondere. Om overgrootmoeder nog te kunnen laten genieten van haar achterkleinzoon, en actief nog van alles met elkaar te ondernemen, dat was het allemaal meer dan waard!

Ik ben sinds maandag weer aan het werk. De enorme stapel post die er lag na een maand was niet echt leuk om te vinden…Dan ga ik altijd twijfelen aan m’n baan: heb ik hier nu echt wel zin in…? Maar goed, als alles is weggewerkt krijg ik weer tijd voor andere, leukere dingen. Er is een meisje aangenomen voor 8 uur die mij gaat assisteren. Heel leuk op zichzelf maar iemand had het plan bedacht haar te laten beginnen op de dag dat ik voor het eerst terug kwam. Slecht plan. Nog zwevend van de jetlag en slaapgebrek moest ik het arme kind gaan uitleggen hoe die gigantische poststapel te lijf te gaan.

Jongste dochter is op vakantie gegaan de dag voordat wij terugkwamen. Zij is in Cuba. Ze kent daar iemand en zodoende. Veilig aangekomen, gelukkig. Hoop dat ze het heel goed zal hebben en dat ze niet teveel onder de gevolgen van heet weer en slecht eten hoeft te lijden met haar gevoelige darmen…

terug naar holland

Het is weer zover. Dinsdag vliegen we d.v terug naar Nederland. De vakantie zit erop. En meer van dat soort gemeenplaatsen.

Morgen nog de verjaardag vieren van Alouette, dochtertje van Kim’s jongste broer. Ze wordt 4 en het zal niet gauw weer gebeuren dat ze jarig is op de dag dat haar oma in Amerika en haar oom, haar nicht Jes en haar achterneefje Niek uit Nederland, op het feestje zullen zijn!! Vier generaties. Het blijft bijzonder.

Nog wat laatste indrukken.

Amerika =
…heel veel asfalt
…heel warm (tussen de 30 en 35 C al weken hier)
…heel, heel veel reclame op TV
…verrukkelijk gebak en ijs!!!!!!!!

…nog steeds vieze koffie
…zoooo comfortabel!
…vriendelijke mensen
…verfrissend informeel in kerk en maatschappij
…onleefbaar zonder auto
…niet te befietsen…

Vanmiddag de dienst bezocht van een OPC kerk in Newton. Een fusie van een Koreaanse kerk met een OPC evangelisatiepost in Boston. 90% koreaans!! Maar de meesten jong en geboren en getogen in de VS. Wij hadden langer in Korea gewoond dan de meesten van hen ooit. Maar ze spraken wel Koreaans omdat hun ouders dat nog deden thuis. Grappig. Een gemengde dienst: eerst ‘praise’ met band en ‘praiseleader’, daarna de meer traditionele dienst met gezangen e.d. Toch is de sfeer gemoedelijker, informeler. Het was een raar tijdstip dat de dienst begon (14.00 uur) dus ik had een suikerdip. In Nederland zou ik niet zo gauw een banaantje eten tijdens de dienst, maar hier…In stukjes, dat wel hoor!

Sas, als je dit leest zit je misschien al in Cuba! Kusjes!!! Veel drinken!!! Asta la vista

Back in the USA 6

Customs, de kloof, Christians en de schoonfamilie

Buiten is het nu menens: 30 C in de schaduw + een hoge vochtigheidheidsgraad = onaangenaam warm. Binnen is het niet veel beter. Ondanks de bijna automatische gewoonte van Amerikanen om overal airco te hebben, is dit huis ervan verstoken, op 1 kamer na. De ‘familyroom’. In feite de enige kamer die we, behalve de slaapkamer en de keuken, gebruiken. Er zijn verder nog een eetkamer, een ‘parlor’, zeg maar: een meer formele visitekamer. Grappig hoe zowel in Canada en Amerika die oude gewoonte bewaard is gebleven die volgens mij oorspronkelijk uit een agrarische samenleving komt: de woonkeuken/kamer om te leven en de opkamer voor het ‘hoge’ bezoek. Voorwaarde in deze tijd is natuurlijk voldoende ruimte. Daaraan hebben de huizen in de wijken hier in elk geval geen gebrek!!

Ik heb lopen nadenken over wat nu echt anders is. Ruimte, grote huizen, grote winkels, OK. Dat is gauw geconcludeerd. Maar zijn Amerikanen nu zo verschillend van Nederlanders cq Europeanen? Ik moet zeggen dat ik bij mezelf merk minder m’n best te doen heel beleefd en vriendelijk te zijn….Een rare reactie misschien, maar als ik het analyseer snap ik opeens, terwijl ik schrijf, wat het is! In Nederland ben ik altijd op m’n hoede (ik heb het vooral over het openbare leven, winkels, restaurants en dergelijke). Voor je het weet krijg je in Nederland een grote bek (excuse me). Om dat te voorkomen doe ik blijkbaar m’n gloeiende best om die niet uit te lokken. Ik overdrijf uiteraard maar dat is om duidelijk te maken wat onder de oppervlakte een rol speelt.

Hier daarentegen is iedereen zo relaxed en vriendelijk, waar je ook maar komt, dat ik me minder hoef in te spannen, zakelijker durf te zijn. Ik zie zoveel klanten die in mijn definitie ronduit bot zijn. Maar je zou het ook zakelijk kunnen noemen. Je doet gewoon je ‘business’ en that’s it. Amerikanen zijn directer wordt vaak gezegd. Dat is zo, maar ik zou eerder zeggen, ze minder ‘tussen de regels’ dan nederlanders. Bij ons zijn de manier waarop je iets zegt, de toon, enzovoort. zo belangrijk dat we veel meer op onze hoede zijn. Even heel globaal: Amerikanen zeggen wat ze vinden en denken met minder afstemming op de ontvanger omdat men erop kan vertrouwen niet direct met agressie te maken te krijgen. Ik zei: heel globaal, want ik heb het nu over de Amerikanen die ik tegen kom en ik heb nog geen arme achterstandwijken bezocht. Wel een ruzie tussen twee daklozen waar het er ook niet echt beleefd aan toe ging…

Ach ja, ik heb noch sociologie, noch psychologie, of antropologie gestudeerd. Het is gewoon leuk om zelf een beetje voor je uit te theoretiseren Ik ga in elk geval als ik thuis kom direct het boek van Charles Groenhuizen kopen over Amerika!

Wat me ook opvalt overigens is dat er hier een scherpere kloof tussen christenen en niet-christenen bestaat. Als er ergens agressie en vijandigheid is dan wel tussen die twee. Links=democraten=niet christenen of grotere vrijzinnige kerken=ik haat Bush, get our boys out of Iraq. Rechts=republikeinen=christenen, orthodoxe joden e.a. = God bless America, support the troops in Iraq

In mijn schoonfamilie is het niet gemakkelijk een discussie te voeren over al die vragen! Ze doen me soms denken aan vrijgemaakten die nooit over de muren van hun kerk hebben gekeken of met andere gelovigen of ongelovigen hebben gesproken. Zwager en schoonzus bijvoorbeeld. schrokken zich dood toen echtgenoot durfde zeggen dat hij Bush steunt (kritisch weliswaar). Mijn schoonvader noemt hem regelmatig : The idiot in the White House. Volgens sommigen is Bush aan de macht gekomen door fraude, dus niet de democratisch verkozen president van Amerika. En dus mag je alles over hem zeggen, hoe oneerlijk en respectloos ook. Niemand in de regering wordt serieus genomen, het zijn allemaal charlatans uit op de vernietiging van vrij (lees:links) Amerika. Een beetje in de stijl van D’66. De enige vrijheid is die bepaald door hun definitie…

Tja..dan wordt het moeilijk praten. Voor de rest hebben we het heel goed trouwens, hoor,  .