<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;}@font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.5in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Estoher ligt inde grotere regio Languedoc-Rousillon, in het departement Pyrenees-Orientals, enin het historische gebied Catalonia, waarvan de geschiedenis terug gaat naar de tijd nog voor deMiddeleeuwen. Het omvat het gebied vanaf Perpignan aan de Middellandse Zee, totAndorra richting het Westen en dan naar het zuiden, over de Pyreneen naarSpanje, Valencia. Ooit was het deel vanhet koninkrijk van Mallorca. De koningbouwde zijn paleis in Perpignan, had in zijn slotgracht geen water maar leeuwenlopen. In de tuinen graasden de schapen die gevoerd werden aan de hongerigebeesten.
In het paleiswaren we laatst voor een jazzconcert. We hebben even stilgestaan bij de grachten ons het gebrul van de leeuwen ingebeeld. Het paleis is vollediggerestaureerd en zeer indrukwekkend.
Cataloniё hieldofficieel op te bestaan in de 17e eeuw toen Rousillon werdtoegekend aan Louis de 14e, koning van Frankrijk. Maar het is in hetbewustzijn van de bewoners nooit verdwenen. De Canigou bijvoorbeeld, de berg aande voet waarvan wij nu een gite hebben in Estoher is een echte Catelaanse berg.Een keer per jaar verzamelen er zich bewoners uit de hele regio, ook uit Spanjeom op de berg een vuur te ontsteken en feest te vieren. De oudere bewoners hierspreken Catelaans, een Romaanse taal, dat op Frans/Spaans/Italiaans lijkt. Het Frans dat deze mensen spreken is heelmoeilijk te verstaan. Onze overbuurman is er een goed voorbeeld van.
Degeschiedenis van deze omgeving is fascinerend. Die gaat zo ver terug. DeRomeinen waren hier al 2 a 3 eeuwen voor Christus. Uit die tijd dateert ook alde wijnhandel uit dit gebied. De eerste weg die de Romeinen bouwden buiten Italie was de weg bij Nimes, de Via Domitia.Je kunt nog steeds stukjes van de originele weg lopen. Maar dat is meer naar het Noorden van waarwij zijn.
In onze omgeving vallen vooral de werkelijk honderden kerken,kloosters en kapelletjes die uit de 10e, 11e en 12eeeuw dateren. Je loopt die overal tegen het lijf, soms vervallen, ergens op eenwandeling, in de ‘middle of nowhere’. Soms perfect gerestaureerd. Altijdgebouwd van keien, kunstig gestapeld en afhankelijk van hoeveel geld er was,met versieringen of zelfs een hele poort van het prachtige roze of blauwe witgeaderde marmer dat hiergewonnen werd. Altijd eenvoudige, sobere ruimten. Ik word er heel stil. Degedachte dat hier eeuwenlang mensen bijeengekomen zijn om God te vereren. Destemmen klinken ergens nog door de gewelven, of fluisteren in de muren van dekapelletjes, vaak op afgelegen plekken.
Verder naar hetwesten van de Pyreneen kom je in het gebied van de Basken, ook een cultuur diever terug gaat en die gedeeld wordt met de Spanjaarden uit het Noord-Westen,zoals Bilbao. Kim’s voorouders komen uit die regio, dus we moeten er nodig eenkeer heen, maar het schijnt er veel te regenen aan de Franse kant…
De Pyreneenvormen een natuurlijke grens met Spanje, maar de verschillende culturen hebbenzich van die grens dus nooit iets aangetrokken. En het zijn echt geen Limburgseheuvels! We hebben het hier over serieuze bergen die naar het westen toe een hoogtebereiken van rond de 4000m. Maar alle eeuwen door zijn fitte mensen die bergenovergetrokken, heen en weer, om te handelen, (later om te smokkelen op deberoemde Catelaanse muildieren). Of om te vluchten. Veel mensen aan deze kantvan de grens zijn hier gekomen tijdens de Franco dictatuur. Pablo Casals bijv. heeft in deze buurt gewoond na gevlucht te zijn voor Franco. En er zijn veleartiesten die in die tijd gevlucht zijn. Andersom zijn er in de 2eW.O. weer mensen over de Pyreneeengevlucht naar Spanje om te ontkomen aan de Nazi’s. Spanje was tijdens de oorlog neutraal.
Nog eenandere belangrijke route was die naar de verschillende kloosters. Al vanaf de 9eeeuw klautert men door de Pyreneen om naar Santiago de Compostella te gaan opbedevaart. Onderweg werd en wordt men opgevangen in allerlei speciaal voor dezepelgrims geopende kloosters, gasthuizen en dergelijke. Als ik nu op dieweggetjes loop en klauter heb ik diepe bewondering voor al die priesters, monnikenen pelgrims die zulke lange tochten ondernamen zonder enig modern comfort zoalsalleen al goeie bergschoenen! Vanaf Arles is het 62 dagen lopen naar Sant. DeCompostella. Ik wil er niet aan denken hoe lang ik er over zou doen vanuitNederland.
Vandaag hebben weeen niet zo hoge piek beklommen, 750 m. We startten op 350m, dus 400mgeklommen. Ik vond het heel zwaar, want we deden het in 1,5 uur. Maar het gafwel voldoening mijn steentje op de hoop te leggen! Sinds deze tocht denk ikanders over ooit nog eens een bedevaart te lopen….Horizontaal, met een lichtesteiging hier en daar, ok, maar 30gr. omhoog (en soms nog steiler )is alsof iksteeds m’n eigen gewicht (ik ben helaas geen veertje)naar boven moet zeulen.Volgens mij is de vierdaagse een eitje J.
We zijn verbaasdover hoe lekker we de Franse wijn uit deze regio weer vinden. We waren helemaalvan de Franse wijn af, zuur, chemisch enz. Maar volgens mij zijn de Fransenbezig aan een kwaliteitsverbetering van hun wijn om niet helemaal de markt aanhet buitenland te verliezen. We proberen steeds wijn uit de regio te kopen enzijn tot nog toe niet teleurgesteld. We zijn geen connaisseurs, maar proevenwel wat we lekker en niet vinden.
To be cont’d
Vind-ik-leuk Aan het laden...
