Goeie aflevering van Arjen Lubach over kinderarbeid in de kledingindustrie. Humor en ernst.
Dat veel kleding door onderbetaalde arbeiders in lage lonen-landen wordt gefabriceerd is bekend. De prijs zegt echter niet alles: ook duurdere merken blijken hun kleding soms met uitbuiting van werknemers te maken. Hoe kun je dan weten waar je kleding vandaan komt en wie het heeft gemaakt?
34 jaar geleden werd ze geboren, de jongste dochter. Het verhaal van de barre kou en hoe ver de rit in de taxi was voor ik in het Koreaanse ziekenhuis aankwam met een volledige ontsluiting heb ik al eens verteld. Ik werd daar weg gebonjourd naar de wachtkamer: ja, ja, dat zeggen ze allemaal…ga maar rustig wachten, u wordt zo geroepen! Binnen een half uur was ze er. De avond vóór het Koreaanse nieuwjaar geboren. Bij de geboorte is een Koreaans kind één jaar en met Nieuwjaar wordt iedereen een jaar ouder.Wij hadden dus een prille, net geboren baby van twee jaar oud!
Deze baby, geboren in Korea, opgegroeid vanaf haar vijfde in Nederland en nu alweer bijna vier jaar in Amerika. Toen ze werd geboren belden we snel vanwege de hoge kosten met onze ouders om de geboorte aan te kondigen. Ze zagen haar pas een half jaar later. En nu zongen echtgenoot en ik gratis via WhatsApp- video Happy Birthday en zwaaiden we haar vrolijk een fijne dag toe.
Wat er in ruim dertig jaar ten goede veranderd is, zal ik maar zeggen, afgezien van de baby natuurlijk! Die is aanzienlijk mooier dan toen…
Op deze site staat een leuke uitleg van het fenomeen ‘Koreaanse leeftijd’ en waarom het zo werkt.
Ik vind dit zo’n leuk verhaal! En zo’n perfect voorbeeld van hoe vluchtelingen ons verrijken! Lees en geniet van het verhaal over Parvaneh van Frouckje
