vader of buurman

‘Ik was de vader’, zegt kleinzoon Niek (4) tegen vriendje Lucas terwijl hij op zijn houten brandweerauto  klimt.
Ze zijn samen thuis van de kleuterschool, voor een boterham tussen de middag.
Ze kennen elkaar van de kinderopvang en zitten nu allebei in groep 1, hoewel  niet in dezelfde klas. Lucas z’n moeder is ziek dus eet hij bij Niek een boterham mee.
Na heel veel gedoe en gezeur zijn ze nu eindelijk aan spelen toe. De tafel met een deken erover is een huis, over twee stoelen ligt ook een doek, dat is een tent.
Na bijna alle speelgoed dat er in de kamer ligt en staat verdeeld te hebben en vervolgens ook nog een keukenla met onbreekbare spullen leeg gesleept  en met veel ruzie over beide huizen verdeeld  te hebben is het nu tijd voor wat actie. Niek zit gewichtig op zijn brandweerauto en kondigt aan dat hij nu vader is.
‘OK’, zegt Lucas, ‘en dan ging jij op reis’. (Leuk hoe kinderen altijd in het verleden praten als ze fantaseren).  Voor het eerst zijn ze het ergens over eens. Niek maakt aanstalten om op reis te gaan.
‘Buurman’, zegt Lucas, ‘wil jij….’ Niek valt hem in de reden. ‘Nee, Lucas, ik was de vader!’
Niks geen buurman. Afspraak is afspraak.
‘Ja maar’, legt Lucas wijs en geduldig uit, ‘een buurman is iemand die dichtbij woont als hij niet je vader is….’
Niek probeert deze complexe werkelijkheid  tot zich door te laten dringen. Zit hier iets in wat hij moet begrijpen? Nee.
‘Ja maar, ik was de vader’, herhaalt hij lichtelijk geprikkeld. Lucas doet een nieuwe poging om uit te leggen dat een buurman en een vader een en dezelfde persoon kunnen zijn. Maar omdat hij het zelf ook nog niet helemaal snapt komt het er niet zo duidelijk uit. Het heeft iets te maken met dichtbij wonen, maar niet in hetzelfde huis. Dan ben je een buurman.
Opnieuw zie ik de hersenen van Niek kraken. ‘Nou’, komt hij met een oplossing, ‘dan was  ik een vader die ver weg woont’.  En weg scheurt hij op zijn brandweerauto.

Auteur: Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier. Toon alle berichten van Margreet