Hij is het troetelkind van het kleine zwembad van de camping waar we op vakantie zijn. Zo in de namiddag gaan we er meestal een uurtje heen om een baantje te trekken en even af te koelen. Tot nu toe is Erik er dan ook meestal. Een volwassen man met Downsyndroom.
Blijkbaar al bekend bij alle verzamelde campinggasten rondom hetzwembad. Verschillende oudere mannen spelen met veel plezier (een nieuwe zorgtaak!) om beurten met de bal met hem en de jonge mannen,gewend als ze zijn aan hun kleine kinderen, laten zich gewillig in het waterof van hun luchtbed af duwen onder grote hilariteit. Erik is heel gevaten zonder enige gene schreeuwt hij de hele buurt bij elkaar. Lollig omte zien hoe zo iemand om zich heen een sfeer van vriendschap en plezierschept. Althans in mijn beleving zo voor even. Want zijn bejaarde ouders zullen het ookwel zwaar hebben met de zorg voor een kind op die leeftijd. Voor hen ishet in elk geval nu even vakantie want ik heb de indruk dat ze Erik met eengerust hart in het zwembad achterlaten.
Het is een aparte ervaring om op een Nederlandse camping te staan. Ikmerk in mezelf een sterke neiging tot afstand willen houden op, zo van, ik hoor hier niet bij. Terwijldat flauw is. ik ben toch ook gewoon Nederlands en helemaal niet zodapper in contacten leggen met Fransen op een camping.
En toch…ergens klopt het niet. Het is ook zo ver doorgevoerd: dekampwinkel heeft zelfs allemaal Nederlandse producten, tot de melk aantoe! Er stond hier laatst een grote vrachtwagen met een koelcontaineruit Nederland. Dat vind ik bizar. Steun dan in ieder geval de lokalebevolking door je boodschappen te doen in het plaatsje zelf!
Souillac en het departement Lot waarin het ligt is een vrij verarmdeplek in Frankrijk. Dordogne waaraan het grenst is rijker enmeer toeristisch. Je kunt hier voor werkelijk spotprijzen (naarNederlandse begrippen) een huis kopen. We hebben er natuurlijk al weer ettelijke gekocht, voor onszelf, voor de hele familie als vakantiehuis, voor onszelf als zomerhuis enz.
Alles is vrij verlaten enverwaarloosd zo gauw je buiten de wat grotere plaatsen komt. Zeker nu met de kredietcrisis wordt het er niet beter op.
Het is wel een erg mooie, liefelijke omgeving. Bossen, heuvels, tallozewalnootboomgaarden, alles smaragdgroen vanwege de regelmatige regenvalen de gemiddeld warme zomers en door dat alles heen kronkelt debrede Dordogne. Langs de Dordogne liggen de vele kastelen, sommigen inverval, anderen (recent) gerestaureerd.
Vanmorgen picknickten we nog aan de voet van Chateau de Salignac(12-17e eeuw), geheel vervallen, maar met plannen op de deur gespijkerdvoor vernieuwing.Dat geeft weer hoop.
Ontdek meer van PARELPAD
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Van harte gefeliciteerd Margreet!
Kweet nog goed dat hij geboren werd:)
LikeLike