ziekenhoekje

Mijn hoofd is als een watermeloen, niet zo groen, maar wel zo vol vocht. Er slaat iemand op met een hamer. M’n keel zit vol zand en m’n longen zijn twee pijpjes met kattengruis. Zo gauw ik wil praten hoest ik tot er tranen over m’n wagen rollen. IK zwijg dus maar. .De rest van m’n lijf voelt aan of er een vrachtwagen overheen is gereden, beurs. Lieve mensen ik heb griep en ben heel zielig. Wie stuurt me een kaartje om me op te beuren?

Dank zij de laptop kan ik nog contact onderhouden met de buitenwereld, wat ben ik blij met dat vriendje…ik ga hem, (of is het een zij?) denk ik een naam geven. Maar misschien zijn dit wel koortswanen…


Ontdek meer van PARELPAD

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Onbekend's avatar

Auteur: Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.

3 gedachten over “ziekenhoekje”

  1. Lieve Stoet, wat vervelend dat je griep hebt. Liefs vanuit Les Deux Alpes. Te weinig sneeuw voor langlaufen, Edward vandaag met skieen begonnen. Zomaar, zonderr les, hij kan het. Gezellig ge-apres-skied met de kinders. Heel veel beterschap.

    Like

Geef een reactie op thea Reactie annuleren