Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Auteur: Margreet
Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Toon alle berichten van Margreet
Wat een story, en wat kunnen er in nederland eigenlijk weinig mensen reanimeren. Wist je dat er in Amerika veel meer reanimatie’s ‘op straat’ slagen omdat vanaf de lagere school kinderen al reanimatie-les krijgen? Hier slaagt er zelden een reanimatie op straat behalve als er bij toeval een medisch iemand in de buurt is. Toch kun je altijd beter gewoon ‘ergens’ op de borstkas gaan drukken dan toekijken, allicht geef je iets stimulatie voor bloed-doorstroming…. tipje…
wat eng zeg! ga je nu een ehbo cursus doen? tlukte nu dus wel om op je blog te komen. Chunjong is ramjun aan het klaarmaken..jammie. ondertussen klinken vanuit de moskees weer de dagelijkse gebedsoproepen…de derde vandaag…nog twee te gaan. Het blijft vreemd eng en mooi tegelijk.
love you! liefs sas
wat een verhaal! maar wat had ie dan?
wat een verhaal! maar wat had ie dan?
waarschijnlijk een hartinfarct, maar hij wordt nog onderzocht.
Brr, wat een eng verhaal. Dat soort dingen hoop je nooit mee te maken.
Jakkes, wat een consternatie en schrik!
Aj, wat eng! Gelukkig heeft hij het overleefd!
Wat een story, en wat kunnen er in nederland eigenlijk weinig mensen reanimeren. Wist je dat er in Amerika veel meer reanimatie’s ‘op straat’ slagen omdat vanaf de lagere school kinderen al reanimatie-les krijgen? Hier slaagt er zelden een reanimatie op straat behalve als er bij toeval een medisch iemand in de buurt is. Toch kun je altijd beter gewoon ‘ergens’ op de borstkas gaan drukken dan toekijken, allicht geef je iets stimulatie voor bloed-doorstroming…. tipje…
Hij leeft en zo te zien maakt hij het goed! Hij kon zich zelfs herinneren dat ik op z’n kamer was…Onvoorstelbaar.
wat eng zeg! ga je nu een ehbo cursus doen? tlukte nu dus wel om op je blog te komen. Chunjong is ramjun aan het klaarmaken..jammie. ondertussen klinken vanuit de moskees weer de dagelijkse gebedsoproepen…de derde vandaag…nog twee te gaan. Het blijft vreemd eng en mooi tegelijk.
love you! liefs sas
zo noemde je ramjun vroeger ook: yam-yam