de geur van natte aarde

Ik geloof dat de geur van natte aarde voor mij de meest hemelse geur is, wellicht een paradox, maar toch. Ik heb net wat onkruidpollen uit de grond getrokken en me verlekkerd aan alle net boven de grond uitkomende jonge plantjes. Ik begroet ze als oude vrienden. Aan de blaadjes herken ik ze weer en ik zie ze al bloeien en pronken. Mooi beeld voor hoe wij waarschijnlijk in Gods ogen zijn: onooglijk klein en voor het ongeoefende oog nog niets, maar de Kenner kijkt vergenoegd naar de komende zomerbloei, die ondergronds in volle voorbereiding is.

En dan die geur. Licht schimmelachtig, donker, maar er zit een geur van leven in, van nieuwe dingen. Ik zal het me wel verbeelden. Maar als ik iets mag meenemen, doe me dan maar een potje aarde met wat oude bladeren erdoor….

Ontdek meer van PARELPAD

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Onbekend's avatar

Auteur: Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.

2 gedachten over “de geur van natte aarde”

  1. dag lieve tante!!
    ik zit bij mama achter de computer en ze liet me dit lieve jochie zien.
    Wat lijkt hij op jesseka!!
    die ogen vooral!! die mag later wel uit kijken voor de hoorde meisjes die op hem afkomen!!

    wat een lief mannetje, ik hoop hem eens in levende lijve te zien!!!

    dikke kus Carlijn

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op margreet Reactie annuleren