Dit las ik van Kuitert. In z’n nieuwe boek ‘ Hetzelfde anders zien’, probeert hij aan te tonen dat het er helemaal niet toe doet of God nu wel of niet bestaat en of Christus nu wel of niet echt gestorven is. Het hoeft niet echt te zijn om toch betekenis te hebben. Denk aan een placebo, daar zit niets in en toch doet het wat met mensen. De verbeelding werkt iets uit en daar gaat het om.
Maar zou een arts een kankerpatient in de terminale fase een placebo geven om z’n pijn te bestrijden? Zouden hulpverleners een bijna verdronkene nep-beademen zodat de verbeelding van het slachtoffer de rest doet?
Met andere woorden, wanneer je niet gelooft in de diagnose die God stelt: we zijn allen vervreemd van Hem en dood in onze zonden, zul je het kunnen doen met een placebo. Je hebt dan ook niets meer dan dat nodig. Een beetje fantaseren en de verbeelding wat laten spreken.
Maar als de nood aan de man komt wie zal Harry Kuitert dan redden?
