Afgelopen woensdag de eerste bespreking gehad van Doelgerichte Dagen in de woensdagochtend groep van mijn kerk. Met enige reserves was ik begonnen het boek te lezen (auteur: Rick Warren). Maar de eerste 11 dagen zijn me goed bevallen eigenlijk. Ik probeer welwillend te lezen, dat wel. Niet op alle ‘kort door de bocht’ slakken zout leggen, geen ‘zwart-wit’ spijkers op laag water zoeken. Dan is er veel te leren en veel uitdaging te vinden. (Zie voor meer over 40 dd mijn log van 27 feb.)
De bespreking in onze groep was goed. Persoonlijk, met openheid over eigen frustraties en zwarte periodes. Voor twee mensen in de groep had het boek een enorme impact gehad en een ommekeer teweeg gebracht. Het boek is direct en windt er geen doekjes om: waar ben je mee bezig in je leven? Het gaat niet in de 1e plaats om jou en jouw geluk, maar om God, om Zijn eer en tot Zijn lof ben je geschapen. Je komt alleen tot je recht in een relatie met Hem.
Dat is de invalshoek van het hele boek. Ga voor God, dat is je doel. Hij gaat voor jou, kijk maar naar Jezus.
Anders dan veel literatuur uit onze kring is het boek niet erg genuanceerd. Af en toe klapperen je oren en gaan je haren overeind staan. Maar was dat niet de uitwerking van alles wat Jezus zei in Zijn tijd? Mensen werden wakker geschud, boos, geprikkeld enz. Soms is een boek als dit zo nodig om het gesprek onderling en in jezelf weer op gang te krijgen. Je kunt het ‘Amerikaans’ noemen maar leve de VS dan maar!
