Babel

Babel_posterDe film Babel is een film die van begin tot einde boeit. De fotografie is schitterend, er wordt geweldig goed geacteerd, vooral door de niet-sterren, zoals de Marokkanen en Japanners. Het verhaal is gelaagd en complex, maar te volgen en knap in elkaar gesleuteld.
Er zijn vier verhaallijnen, die verschillende culturen voorbij doen komen. Marokkaanse geitenhoeders, in een afgelegen deel van Marokko; Japanse tieners, doofstom; de ‘sterren’  Brad Pitt en Kate Blanchett als een rijk Amerikaans  toeristenpaar dat in een bus met andere toeristen door Marokko toert. Even er tussenuit om de dood van hun baby te verwerken. En thuis past de Mexicaanse nanny op hun twee kinderen. Zij maken een spannend avontuur mee met elkaar. Het leven van de Amerikanen raakt tragisch verbonden met de Marokkaanse gemeenschap door een freak-ongeluk met een geweer, afgeschoten door twee jongens die geiten aan het hoeden zijn. Ook van het Japanse doofstomme meisje wordt op de duur duidelijk hoe zij past in het verhaal. Knap.

Maar de film heeft een boodschap, getuige de titel. Er is allerhande miscommunicatie tussen de mensen die in het verhaal een rol spelen. Met tragische gevolgen. Vervreemding, geweld, eenzaamheid enz. Dit alles is niet erg genuanceerd uitgewerkt. (Het doet me aan een preek denken waar zoveel stof in verwerkt zit dat je er wel 10 van zou kunnen maken.)

Zelf vind ik de uitwerking van de Japanse verhaallijn het meest geslaagd. Babel_japans_meisjeDe tragiek in het leven van het meisje Chieko en de extreme manier waarop ze daar het hoofd aan probeert te bieden (heel japans!) terwijl de filmmaker, hoe rauw sommige beelden ook,  haar  kwetsbaarheid laat overheersen, vind ik heel mooi.

Ook de muziek is bij tijden erg meeslepend. Een marokkaans snaarinstrument dat een mix van westers/marokkaanse muziek vertolkt.

Conclusie: Het bekijken waard. Oppassen: heftige beelden, geluiden.
meer recensies (engels)

een onrustige maandagochtend

"Moeder", roept meneer R. tien keer achter elkaar. "Moeder, moeder, moeder!". Ja, hij bedoelt toch echt mij. Meneer R. is onrustig vandaag. Waar hij meestal diep in slaap is, hoofd op de borst, is hij vandaag steeds aan het roepen en wil alsmaar opstaan. Eerst was het ‘zuster’, nu is het ‘moeder’ geworden.  Meneer R. is zijn portemonnaie kwijt. Hij heeft helemaal geen geld, maar wel vreselijke honger. De verzorgster heeft hem al geprobeerd ervan te overtuigen dat hij hier niet hoeft te betalen, de kok heeft al geroepen dat vandaag alles gratis is, maar de onrust blijft. Ik sta in de buurt van de tafel en hij doet nu een beroep op mij: "help me, help me". Ik herhaal in verschillende versies de geruststellingen van  de verzorgers. "Alles is al betaald, u hoeft zich echt geen zorgen te maken". Inmiddels roept nu ook mevr. V., die als probleem heeft dat ze alles eindeloos herhaalt, op doordringende schreeuwtoon dat ze haar portemonnaie kwijt is. Tegelijk ruikt ze het eten dat door een vrijwilliger op de afdeling gekookt wordt en daar wordt zij onrustig van. Want eten vindt ze heerlijk, maar geduld om te wachten heeft ze niet. "Gaan we nog eten?", schreeuwt ze om de 10 seconden. "Waardeloos", als het haar te lang duurt. De verzorgende wordt kregelig en rijdt haar de zaal af. In de gang wordt het roepen steeds doordringender. Mevr. V. protesteert op die manier tegen haar verbanning. Mijn moeder ligt onder twee dekens in de stikwarme zaal op bed. Ze heeft het koud. Vindt al dat lawaai en geschreeuw maar niets en jammert zachtjes. We leiden haar af door zachtjes maar weer de psalmen te zingen die ze zo mooi vindt.

Ik blader door de dossiermap en zie dat het inmiddels 9 dagen geleden is dat moeders’ urine op kweek gezet is. Geen uitslag nog. Ik ga op zoek naar iemand die me meer vertellen kan. Het meisje dat ik spreek is allervriendelijkst maar weet werkelijk helemaal niente van mijn moeders situatie. OK, het hoofd dan maar. Op vakantie. Sub-hoofd? weet niets meer dan dossier. Hmmm, ik wil toch echt weten hoe het met die kweek zit. Meisje vertrekt naar boven, naar het sub-hoofd. "Ik ga Joke even bellen, die weet alles," zegt ze als ze weer beneden is en vliegt naar de telefoon. Joke is mijn moeders persoonlijke verzorgende, maar is wel vrij vandaag..Moet die nu thuis gebeld worden?? Joke neemt, gelukkig, niet op. Is mijn moeders arts in huis? Op vakantie. Zijn vervanger? Is er morgen weer.
Ik geef het op, dit meisje heeft genoeg verduurd van mij.
In de auto bel ik de receptie en vraag verbonden te worden met de dienstdoende arts. Ik krijg te horen dat die in MDO (is dat een bubbelbad??) zitten. Ik word teruggebeld.
Niet dus.

Verpleeghuiswerkenden onder de lezers! Is dit normaal op een maandagmorgen of schort er hier iets aan??

báh, ik wist het

gelezen op voeding.web-log.nl

Wat zit er in een kipnugget?

Hebt u zich weleens afgevraagd wat er in een kipnugget zit? Jamie Oliver wel en hij kwam tot een schokkende ontdekking. Kipnuggets worden gemaakt van vermalen kipresten en kippekarkassen. het vermalen karkas en de vleesresten worden vermengd met vetten, geur-, kleur- en smaakstoffen, en verpakt in een krokant broodkruimellaagje. Vervolgens wordt het zaakje in een vormpje geperst en ingevroren. Et voila, klaar is het lekkere kindermenu!

Bron: J/M

ik krijg er de zenuwen van

Worden jullie ook zo zenuwachtig van die verkiezingsdebatten op TV? Ik merk dat ik echt niet tegen dit soort communicatie kan..Als kind liepen bij mij thuis discussies vaak uit op ruzie. Het ging om gelijk krijgen en wie dat niet kreeg werd pissig en gedroeg zich ook zo. Ik was de jongste en vond dat hoogst onaangenaam. Angstig. Bij ieder gesprek over politiek of kerk dacht ik ‘oh, nee, daar gaan we weer’. Het zal ongetwijfeld mijn kinderbeleving geweest zijn die het erger maakte dan het in werkelijkheid misschien was.

Hoe dan ook, ik heb niet leren debatteren. Voel me ongemakkelijk, in het nauw gedreven, en hoe verhitter de discussie, des te meer sla ik dicht. Mijn schoonvader is engels van origine en gepokt en gemazeld door de engelse debatcultuur, waarbij je elkaar voor rotte vis mag uitmaken en als vrienden weer huiswaarts keert. Zo poneert hij al zijn meningen: ik heb natuurlijk gelijk en jullie zijn gek wanneer je het er niet mee eens bent. Waarmee hij niet bedoelt ons de mond te snoeren, integendeel. Lekker verbaal hakken en beuken is z’n lust en z’n leven. Gewoon met argumenten elkaar te lijf gaan en ternauwernood aan de dood ontsnappen. Je begrijpt dat ik in huize Fincham discussies angstvallig uit de weg ga.

De verkiezingen maken dat er nu iedere avond wel ergens een aantal politici elkaar te lijf gaan. Ik kijk wel ‘es, maar na de kortste keren zap ik verder. Ik voel plaatsvervangende schaamte voor de verliezer, zoals ik het ook altijd sneu vind voor de club die met voetballen verliest, maakt niet uit aan welke kant die staat. Met mij zou de ChristenUnie het niet ver schoppen. Voor ik het weet sta ik m’n podium af aan een loser. Behalve wanneer dat Verdonk is, denk ik.

geselecteerd als gefixeerd bericht

WELKOM OP MIJN WEBLOG
 
Hallo, leuk dat je op mijn blog bent!!  In de zijkolom kun je klikken op ‘over mijzelf’ als je meer over me wilt weten.  Voorlopig even kort maar krachtig: ik ben een vrouw met veel interesses, een gezin en een part-time baan.

moeder voeren

Nou mensen….heb net een leuk lang stuk gewist per ongeluk…grrrrrrrrrrr, gloeiende, gloeiende….

Ben bij moeders geweest. Tijdens de lunchperiode. Voor mij geen makkelijk tijdstip met alle kauwende, spugende, smakkende, schreeuwende bewoners. Hulde aan de verzorging die met humor en respect alle mensen aan hun eten en drinken helpen.

Ik heb mijn moeder gevoerd. Ik ben een ontzettende trut want ik vind dat moeilijk…Toch viel het mee. Mijn grenzen leer ik blijkbaar toch te verleggen. Je doet het gewoon, geen gezeur en dan gaat het. Moeders krijgt dik vloeibaar voedsel. Ze vond het best lekker, zei zelfs een keer: ‘heerlijk’. Ze eet niet zoveel, maar dat geeft niet. Medicijnen gingen erin met een bekertje vla wat ze ook erg lekker vond. Wat dat betreft gaat het dus redelijk goed met haar.

Haar algehele conditie vond ik wel achteruit gegaan sinds de laatste keer. Ze slaapt eigenlijk de hele tijd, zelfs tijdens het voeren viel ze af en toe in een diepe slaap. Ik leer van de verzorgers daar om op niet al te bescheiden toon haar dan weer wakker te roepen… Met grote verschrikte ogen kijkt ze me dan aan. "we zijn aan jhet eten!’ zeg ik. ‘Oh ja’, en dan neemt ze weer een hapje brei.

Zo meteen 17.00 uur, ga ik naar m’n werk. Fractie-vergadering, kennismaking met Deetman, de burgemeester van Den Haag. Ben benieuwd hoe dat verloopt. We hebben maar 1 raadslid maar op dit moment wel een hele betrokken schaduwfractie met veel kennis. Een club jonge mensen die zich echt in willen zetten voor de stad. Leuk!

jong en oud

Charlie en Gina groeien als kool! Onze poesjes die eerst in de palm van m’n hand pasten (nou, één tegelijk, hoor) zijn nu echte poezen aan het worden. Vooral Charlie ontwikkelt zich razendsnel tot een stoer mannetje. We zullen er op tijd bij moeten zijn om hem iets van z’n mannelijkheid te ontnemen! Nestjes van een broer en zus zijn onwenselijk, ook onder dieren. Gina is mooi en fijntjes, groeit goed, maar iets minder snel. De dierenarts had een ruisje bij haar hart gehoord. Hopelijk vergroeid het nog! We hebben veel plezier met onze beesten. Ze zijn heel aanhankelijk en slapen steevast bij je op schoot, áls ze slapen, want voor de rest van de tijd zie ik ze alleen als vogeltjes door de lucht scheren. Ongelofelijk wat een energie! Maar verder alles kits, hoor. Een gebroken schaaltje, een bloempot, een palm die vreemde afgevreten vormen begint te vertonen, no problem. Hoort er gewoon bij. Oh ja ze klimmen tegen onze gestucte muren omhoog. Even wennen, een poes tegen het plafond aan, dat wel.

Vanmorgen bij moeders geweest. Ze ligt op bed. Volgens de verzorging vindt ze dat prettiger. Ze rijden het bed naar de huiskamer dus er is wel levendigheid om haar heen. Haar knie zit vol vocht, arthritis denkt de arts. Ze heeft er veel pijn aan, ook eenreden waarom de verzorging haar niet wil plagen met aankleden. De arts denkt ook dat ze Parkinson heeft. Haar handen hebben een tremor en haar spieren zijn stijf op een manier die typerend lijkt voor Parkinson. Het wordt allemaal veel bij elkaar! De suikers zijn nog steeds ontregeld, veel te hoog. Ze lijdt daar verder niet onder. We bekijken het van dag tot dag. Heel sneu is dat ze zo slecht kan praten. Er komen gewoon geen woorden uit haar mond, terwijl ze soms wel wat probeert te vertellen. Toch had ze opeens weer zo’n verbazingwekkende opleving toen Kim binnenkwam vanmorgen, ze lachte en zei: wat zie je er goed uit! Zo maar. En toen Kim haar een kus gaf: dank u. 

aan, pffff, die, bula,bula

Niekepiek
Ik heb na bijna 2 weken m’n kleinzoon Niek weer gezien. Staat altijd garant voor een megadosis feel-good hormonen. Nou, dat klinkt wel erg ‘alles is chemie’, zo bedoel ik het niet. Er gaat gewoon een scheut warmte door m’n lijf en zo’n bewuste ‘wat hou ik intens veel van je’ gewaarwording..heerlijk.  Ik vind dat iedere keer weer een geschenk uit de hemel. Die ondeugende snoet, donkere glansogen, gekke bekken en (na een poosje wennen) dikke knuffels, dat is nergens te vinden en voor geen geld te koop. Ik behoor nog niet tot de groep bevoorrechten die kusjes krijgen. Bij mij keert hij me een koninklijke wang toe die ik kussen mag. De kusjes bewaart hij voor pappa en mamma, tante sas en oma Engelaar, die hem vaker ziet.

Niek groet de wereld
Praten doet hij ook steeds meer. ‘Hojo’ met luide stem als er mensen binnenkomen (hallo), ‘die’ bij alles wat hij wil, ‘mamma’ als hij aan tafel met het potje pesto speelt (deksel erop, deksel eraf) omdat hij weet dat het eigenlijk iets uit mamma’s domein is. Mijn lipstick is bula bula, met z’n tongetje bij de ‘l’ zichtbaar, een soort nabootsing, denk ik, van hoe het woord lippen of zo in zijn oren klinkt. Ik kan hem eindeloos observeren en naar hem luisteren, zo boeiend vind ik die ontwikkeling van taal en zijn beleving van de werkelijkheid. Oh ja, als je zegt sshht, stil zijn, doet hij z’n vingertje voor z’n lippen en blaast enthousiast: pffff. Dat heeft hij op de chreche geleerd. Als hij een dutje moet doen ligt hij honderduit te kletsen en houd hij waarschijnlijk andere kinderen wakker. De leidster komt hem dan waarschuwen: niek, (vinger voor de lippen) sshhht, stil zijn. Nu is dat grote lol natuurlijk.

Garnalen?en vriendendienst
Vandaag een volle zondag. Vanmorgen vriendendienst, laagdrempelige dienst met veel andere liederen, een bandje, solozang, een filmpje opgenomen op de boulevard. Erg sterk.
‘Kent u het woord genade?’ was de vraag. Garnalen??? verstond iemand, ‘dat is een soort vis’. Logisch op de boulevard van Scheveningen? Heel boeiend om de reacties te horen van heel verschillende mensen. De preek noemde genade een confrontatie met jezelf. Niemand heeft eigenlijk vanuit zichzelf affiniteit met genade. Hoezo ik blind, hoezo ik gevangen, hoezo ik gebroken? Om genade te zien en ontvangen moet je eerst God’s definitie van kwaad en zonde onderschrijven. Dat stuit op enorm verzet, bij ons, bij heidenen toen en nu en bij Joden uit de tijd van de Bijbel toen ze Jezus uit de synagoge joegen: rot op met je praatjes. Wie denk jij dat je bent, timmerman. (Lukas 4) Jezus maakte zichzelf helemaal leeg van al z’n heerlijkheid in de hemel om mens te worden. Wij moeten ons leeg maken van trots en opgeblazenheid om volgeling van Hem te worden. Dat is genade.

‘Maaltijd
s Middags na de dienst een maaltijd voor nieuw-ingekomenen. Leuk om een rondje te doen en te horen wie wat doet en waarom ze naar den Haag gekomen zijn. Heel nuttig en gezellig. De sfeer is altijd zo dat je uren door kan kletsen zo boeiend is het om nieuwe mensen te ontmoeten en hun verhaal te horen. Maar het is een slechts een aanzet om nieuwe mensen een kleine start te geven. Goeie zaak, die we regelmatig willen blijven organiseren. 2 of 3 x per jaar.

Literatuur Leesclubje?
Er waren zoveel echte lezers aanwezig (bleek uit de ‘wat zijn je hobbies’ vraag)dat ik dacht: hé, we kunnen wel een literatuurleesclubje opzetten. Leuk om met elkaar te praten over nieuwe boeken en hun inhoud. Zal het idee eens droppen bij deze en gene. Cultuur is nog altijd een ondergeschoven kindje onder gereformeerden…

Kunstexpositie met opbrengst voor kerk?
Leuk lijkt me ook een kunst-expositie te organiseren met werk van leden, Groot den Haag en wie verder wil. Verkoop waarvan een percentage naar de kerkkas gaat voor opknap van gebouw. Je kunt de buurt uitnodigen, lezingen/introducties in christelijke kunst verzorgen enz. enz. een hapje een drankje alles voor een faire toegangsprijs. Zelfs wat lunchconcerten, koormuziek, orgelmuziek enz. Genoeg talent.
Wie dit leest en leuke/nuttige suggesties heeft: laat ze horen!

TV op zondag
En toen was de koek op. Juliana gekeken. Helemaal niet slecht, tot onze verbazing. geeft best een goed beeld van het verstikkende klimaat waarin Juliana opgroeide met zo weinig inbreng van persoonlijke voorkeur en karaktereigenschappen. Boer zoekt vrouw vinden we beiden een akelig programma. Het is eigenlijk niks meer dan een veredelde Big Brother. Voyeuristisch, vernederend om mensen in hun kwetsbaarheid zo op de hielen te zitten met een camera….ook al weet iedereen dat dit erbij hoort, ik vind de formule niet ethisch. Als mensen bereid zijn zo een man/vrouw te vinden, laat de camera dan een compilatie filmen: hoe kwam het zover. Maar dit op de voet volgen: stuitend. We verschillen van mening met bijna 3 miljoen mensen in Nederland blijkbaar…

foto van moeders

een recente foto van mijn moeder waarop je duidelijk kan zien dat ze depressief is

Ma_oktober_2006_1

Laatste berichten zijn wisselend. Suiker schommelt van 16 naar 3,9. De anti-biotoca zou nu effect moeten krijgen.