boos

Maandag bij moeders geweest. Ze heeft een mooie nieuwe rolstoel waarin ze de hele dag kan blijven zitten en die gekanteld kan worden voor een dutje. Ze beweegt nu helemaal niet meer, dat is minder fijn. Maar volgens de verzorging ging dat echt niet meer door verstijving. En de arts zegt dat dat door Parkinson veroorzaakt wordt. Goed, het geeft ook niet zo, tenslotte wordt moeders 90 (!) dit jaar. Onvoorstelbaar, zo taai ze blijft ondanks alles.

Maar de dementie blijft het grootste probleem. Maandag troffen we haar in een heel onrustige, boze stemming. Ze was nergens door af te leiden, zelfs niet door haar gelifde psalm 84. Meestal is er dan even een moment van herkenning, soms neuriet ze mee en altijd zegt ze: prachtig!

Nee, het lukte niet. We  hebben als experiment een "gezelschapsdame" ingeschakeld. De bedoeling is dat ze wat extra aandacht aan mijn moeder geeft, muziek luistert, een kopje koffie gaat drinken in het restaurant enz. Het idee is goed. Maar nu de uitwerking nog.

De dame kennen we via de gemeente van mijn moeder. Het lijkt me een heel aardige vrouw, maar we hebben gezegd dat het natuurlijk moet klikken tussen mijn moeder en haar. Daar lijkt het vooralsnog niet op. Volgens de verzorging vind moeders het helemaal niets en reageert erg afwijzend en bozig.

Tja, dan houdt het op met het goede idee. Het moet nl. wel goed voor moeders zijn en geen extra stress opleveren.

paradise

Ik ben een paar dagen in Utrecht geweest bij de kids. Ik vind het altijd heerlijk dingen met hun te doen. Niks bijzonders, gewoon in de stad een kop koffie, een bagel bij Bagels eten, eten bij een van hen, kletsten, kletsen, kletsen…Ben bij Jes blijven slapen. Niek sliep goed door, maar was vroeg wakker, volgens Jes. Ik vond half acht wel meevallen, maar meestal slaapt hij langer door. Toen ik beneden kwam om naar de WC te gaan zag ik de familie lichtelijk slaperig op de bank liggen met de zaterdag cartoons aan. En ja, nu ook Niek vol aandacht. (Meisjes ontwikkelen dat talent toch eerder, denk ik, TV kijken, ha, ha.)

Tja, half acht zaterdagochtend, toch een beetje vroeg, vond ik na een kwartiertje cartoons gesampled te hebben. We besloten het nog even te proberen. Ik kroop lekker in m’n bedje en Jes en Niek kwamen me instoppen. Niek gebaarde dat hij bij oma wilde en ging lekker in m’n armen liggen, hoofdje op het kussen, heel stilletjes. Terwijl ik zachtjes z’n ruggetje wreef en m’n oude slaappliedjes repertoire doornam zag ik z’n oogjes langzaam dichtzakken.

Een half uur heeft hij zo geslapen, mijn arm werd langzaam lam, maar ik was in paradise!

een weekje niet veel

Deze week werk ik niet en moet mezelf thuis vermaken. Eigenlijk wel vreemd. Ik kom toe aan allerlei dingen die normaal gesproken blijven liggen. De was hangt in een keer aan de lijn terwijl ik die meestal een dag later terugvind in de machine. Er is tijd om gelijk te vouwen zelfs. Verder heb ik vandaag Kim’s kamer opgeruimd. Stapels oud papier weggegooid, geordend en zowaar, z’n bureau is weer toegankelijk.

We hebben sinds een paar weken geen tv meer. Lekker. Ik vind het wel best eigenlijk. Af en toe kijken we nieuws op de PC, gaat prima.

Lees meer nu. Heb net een boek uit van Charles Williams, uit de dertiger jaren. Bovennatuurlijke thriller:Descent into Hell. Williams was christen en probeert in zijn boeken op die manier het bovennatuurlijke een rol te laten spelen. Heden, verleden en toekomst spelen  door elkaar heen, levenden en doden bestaan tegelijk en hebben contact. Ingewikkeld, maar wel met hele mooie en diepe gedachtes.

Daarna, deze in sneltreinvaart, Spijkerschrift,Abdolah_spijkerschrift van Kader Abdolah.
Over wat er gebeurde in Iran met de hoofdpersoon en zijn doofstomme vader en de rest van z’n familie tijdens het dictatoriale bewind van Khomeiny. Erg mooi.

Nu twijfel ik tussen een opbouwend boek of een escape-boek…Ben ‘ ‘Simply Christian’ van N.T Wright aan het lezen (boeiend, helder) maaaar heb gisteren bij de kringloop 2 boeken van Grisham en 1 van Iris Murdoch gekocht. Welke zal het worden vanavond…That is the question!

conflicthantering

Door een tijdelijk zeer moeizaam verlopend contact met iemand (geen familie!!:))ben ik de laatste dagen veel aan het nadenken over wat communicatie nu eigenlijk is. En hoe spreek je waarheid in liefde zonder te verzanden in weer een oeverloze discussie van welles, nietes? Ik bid vaker, merk ik en word weer naar de Bijbel gedreven. Als iemand het weet, is het God toch wel? En dan vooral als de mens Jezus.

Maar ja, ik ben Jezus niet, is dan een van de conclusies die ik direct moet trekken. Ik ken het hart niet van m’n gespreksgenoot, en ik ken m’n eigen hart niet goed genoeg om al m’n beweegredenen zuiver te kunnen beoordelen. Ik merk wel dat door gebed en Bijbellezen m’n eigen hart meer aan onderzoek toekomt dan ik aanvankelijk bedoelde..

Er valt ook weer een ander licht op wat Johannes schrijft in z’n evangelie: Jezus als Woord (communicatiemiddel bij uitstek) werd vlees, kwetsbaar in hoge mate. Hij verplaatste Zich op een onnavolgbare manier in de situatie van mensen.  Kon dus helemaal redeneren en invoelen vanuit wat wij ervaren. Dat weerhield Hem er toch niet van af en toe goed boos te worden en de waarheid te zeggen tegen anderen.

Er ligt ergens een les. Communiceren is me verplaatsen in de ander, en toch vasthouden aan mijn eigen visie als legitiem. Maar, en daar ligt de grote hobbel: ook mijn eigen visie moet ik bereid zijn om bij te stellen, aan te passen, omdat ik Jezus niet ben. Hij is de Waarheid in Eigen Persoon, zonder een spoor van zonde. Ik ken die waarheid maar in stukjes en beetjes en wel het minst misschien de waarheid over m’n eigen onuitstaanbaarheden.

=================================================================

Zucht. Wat is gewoon lekker kwaad en onredelijk zijn toch een stuk makkelijker…                     

                                                                                                                                    
Conflict_cartoon_3

            

nativity story

Gezien: Nativity story. Om 12.10 uur ’s middags in Delft. Rare tijd, maar goed.
Film is het zien waard, mijn cijfer 7,5.

Spel is wat stijfjes, maar komt wel overtuigend over. Film is op lokatie gemaakt, oa in Nazareth en verder in een eeuwenoud Italiaans stadje. Kleuren zijn overwegend grijstonen.

Verhaallijn

Het verhaal begint wanneer Maria als jonge tiener op het land aan het werk is met vriendinnen. Er komen jongens voorbij van wie er een belangstelling heeft voor Maria, die dat zeker niet afkeurt. Kortom: Maria is een gewoon meisje, net als haar vriendinnen.

De bittere armoede van de bewoners van Nazareth, en het landje Israel in het geheel komt goed naar voren. Ook de wrede overheersing van het Romeinse rijk wordt voelbaar gemaakt. Jozef vraagt om Maria’s hand en de ouders stemmen toe. Voor hen is het een goede match, Jozef is als timmerman duidelijk rijker dan zij. Iets van de roomse traditie schemert door, want Jozef lijkt een flink stukje ouder dan Maria die dan ook opstandig is wanneer ze zomaar wordt uitgehuwelijkt, terwijl ze nog jong is. Als Maria de boodschap krijgt van een engel dat ze zwanger zal worden van de Heilige Geest en Gods Zoon zal baren, is ze verward maar gelooft de boodschap. Erg goed wordt verbeeld hoe moeilijk het moet zijn geweest dit te vertellen aan ouders en vriendinnen en bovenal Jozef. Maria vertrekt zonder iets te vertellen naar Elizabeth en Zacharias en je voelt mee met haar opluchting als blijkt dat zij al weten van de wonderlijke zwangerschap en geen spoor van twijfel tonen.

Maria komt terug in Nazareth en haar zwangerschap wordt zichtbaar. Opnieuw is het heel invoelbaar wanneer je de geschokte blikken van ouders en dorpelingen ziet. Jozef is gekweld maar wil niet dat Maria gestenigd wordt, hoewel dat de wet was bij ontrouw en overspel. Als hij geen ‘aangifte’ doet kan Maria niet worden vervolgd. (Het verhaal volgt verder in grote lijnen het evangelie).

Wat vond ik?
Ik vond dat een van de beste gedeeltes van de film. Het wonder van de bevruchting en zwangerschap vindt plaats, maar God geeft geen kant en klare oplossingen. Niet het hele dorp krijgt een droom of openbaring, alleen Jozef. Samen moeten ze dan maar zien op te boksen tegen de schuine blikken en verdachtmakingen. Het begin van de verwerping van Jezus zelf. In Nazareth heeft Hij nooit op veel geloof hoeven rekenen: zoon van een timmerman, en zelfs dat was niet eens zeker…Geen kapsones aub.

De engelverschijningen vind ik minder geslaagd, kan niet goed zeggen waarom…Ze riepen angst op door hun verschijning want het eerste wat ze zeggen is: wees niet bang. Maar in de film zijn het enigzins watjes-achtige figuren..

De wijzen worden afgebeeld als zeer geleerde, welgestelde sterrenkundigen en wetenschappers, een tikkeltje karikaturaal met hun overdadige kleding en sieraden.

Herodes is erg goed vertolkt, wreed en meedogenloos, op macht belust. Alle kinderen van 2 jaar oud en onder moesten vermoord…verschrikkelijk. Wat een leed heeft dat veroorzaakt. Ik dacht tijdens de film, waarom heeft God die kindertjes niet ook laten redden, zoals Jozef een waarschuwing ontving om te vluchten…Aan de andere kant moest voor Jezus, door die redding, de ellende helemaal nog beginnen, terwijl deze kinderen veilig in Gods armen waren. Het is maar van welke invalshoek je het bekijkt en ik neig naar de moeder-insteek…

Welaan, ik vond de film verrijkend, het heeft mijn begrip voor het Bijbelverhaal verdiept en mijn waardering voor wat Maria en Jozef deden doen toenemen. De keuze van Jezus om naar deze wereld te komen met opgeven van al Zijn privileges (constant in communicatie met de vader en de Geest, geen lijden of ziekte, volop liefde), om ze voor ons terug te krijgen, verwondert steeds meer.

storm en golven op nieuwjaarsdag

Nieuwjaarsdag in Scheveningen. De wind jaagt het zand langs de boulevard, de zee is woest, de hoge golven breken met witte schuimkragen langs de vloedlijn. Een blauwe hemel maakt het zicht helder en scherp. Onze wandeltocht eindigt in een van de vele cafees waar borden met ‘ erwtensoep met roggebrood en katenspek’ de koude wandelaars binnenlokken. Opgewarmd door soep en tosti’s (katenspek was op) keren we huiswaarts. 2007. Een nieuw jaar van de Here is gestart.

             Al m’n lezers wens ik een goed,

                     gezegend 2007!

eragon

Kom net terug van de film Eragon. Mooi! Categorie fantasy, in het verlengde van Lord of the Rings. Mensen die die film niet willen zien omdat ze hun eigen beelden bij het boek willen vasthouden zouden deze film kunnen zien om een idee te krijgen van de sfeer van The Ring. Alles is op wat menselijker maat, kleinschaliger, overzichtelijker en daarom (vind ik) boeiender. In de Ring worden sommige scenes zo lang uitgekauwd dat ik me soms verveelde. Dit verhaal, ook een strijd van het goed tegen het kwaad. nu met goede draken, wordt in schitterend (virtueel?) landschap gefilmd. Hongarije, Tjechie, Canada en Nieuw Zeeland. Acteurs redelijk tot goed. Kostuums (geniet ik altijd van in zo’n film) heel creatief en prachtig (veel linnen, leer en blauw met meer glitters naarmate de goede mensen overwinnen). Muziek mooi, beetje sentimenteel soms, maar mooie songs. In de Ring is alles groots, extreem, afzichtelijk, schitterend, veel, overweldigend nou ja, ga zo maar door. Deze film is meer op menselijke schaal gemaakt en tegelijk met indrukwekkende effecten. Gaan zien dus! De echte die-hards vonden deze film blijkbaar maar niks. Vrouwen geven de film een hoger cijfer dan mannen..Ergens las ik dat het menselijk drama ontbreekt. Tja, daarvoor ga je ook niet naar een fantasy, toch?

niek danst en springt door het leven

Kleinzoon Niek heeft een keyboard, van het Kruidvat, wat hij goed bedienen kan. Knopje indrukken en daar start de muziek: En Niek danst mee. Niet wild, niet vallend en rollend, nee in langzame rondjes met z’n handjes in de lucht. En de vingertjes bewegen elk afzonderlijk. Het lijkt wel een Oosters prinsje…Nu wil het geval dat Niek twee Marokkaanse leidsters heeft op de crèche. Die ongetwijfeld op het ritme van de muziek met de kinders hun mooie oosterse dansjes doen. Geert Wilders zou subiet z’n kinderen van school halen of eisen dat er alleen de klompendans wordt aangeleerd. Dat is ware Nederlandse cultuur, immers….

Grappig dat ik op verschillende blogs lees over meisjes van dezelfde leeftijd als Niek die TV of films kijken. Niek heeft daar niet de minste interesse voor. Wel in de afstandsbediening uiteraard, maar kijken doet hij verder niet. TV aan (oma doet ‘m weer uit) en hop, naar de volgende activiteit. Tekenen, z’n koffer met technische spulletjes leeghalen, z’n beker morsen zodat hij snel naar de keuken kan rennen om hevig met een doekje aan het poetsen te gaan. De computer vindt hij wel interessant. Luuk en Jes hebben verschillende sites gevonden waarop je spelletjes kan doen op zijn niveau. Zingen doet hij ook. Heel hard. Het liefst in onze hal omdat het daar zo heerlijk echoot.

Ok, ok, ik hou al op. ’t Is weer even genoeg oma-trots.

toch weer het bed uit

We hadden het niet gedacht met elkaar, dat moeders Moesje_op_theas_bruiloftnog het bed uit zou komen. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit: Ze zit weer op haar oude plekje, aan het hoofd van de tafel bij het raam. Ze eet weer met smaak, drinkt zelf weer uit een kopje, kortom het gaat stukken beter. Voor hoe lang, tja, dat weet alleen God in de hemel. Zelf hoop ik niet al te lang, want echt gelukkig is ze natuurlijk niet. Het lopen gaat niet meer, haar spieren verstijven steeds meer. Ook de verzorging is zwaar. Met tillift bed in en uit. En omdat ze stijf is als een plank (volgens de arts door Parkinson) doen alle handelingen zeer blijkbaar. Dat vind ik erg zielig.

Het is moeilijk vind ik om er heen te gaan. Ze heeft vaak geen rust als we er zijn en raakt gespannen. Maar volgens de verzorging is het toch goed om te komen, ook al maken we bepaalde emoties los. Goed om dat af en toe te horen, want boze blikken van m’n moeder, daar kan ik niet goed mee omgaan, hoor, of ze nu dement is of niet…