Net als ik denk, de week is aardig op weg word ik wakker en is het alweer maandag geworden. De tijd tussen dinsdag en maandag lijkt wel een droom zo snel gaat die voorbij. Maandag is een heerlijke vrije dag waarop we er meestal op uit gaan. Nu hadden we zaterdag ook al een relaxte middag en avond, dus vandaag was extra luxe. Vooral met het hemelse weer erbij.
Zaterdag hebben we een verzameling bonnen omgezet in spullen. Voordeel van bonnen! Ze verdwijnen niet in de kassa van de supermarkt of in de zak van de glazenwasser. Ze lagen mooi in een laatje en als kleine kinderen hebben we cadeautjes lopen kopen. Maar twee boeken en een ervan was voor kleinzoon Niek, dus we hebben het aardig gedaan. Wel hebben we 3 CD roms gekocht voor in de auto. Wereldgeschiedenis, muziekgeschiedenis en nog één, de titel ben ik even kwijt. Bij Ici Paris een flesje parfum, bij een bloemenzaak 2 bakken viooltjes. En nog is de koek niet op. Wie wat bewaart die heeft wat!
Gisteren hebben we onze kleinkids, de Engelaar mannetjes in Woudenberg gezien, met hun vader en moeder erbij :), uiteraard. Niek had ’s ochtends zijn vriendje Lukas te spelen gehad en lag voor pampus in bed. Kris worstelt met vele tanden die alsmaar doorkomen en slaapt onrustig. Kris is verder Hollands welvaren en zit er niet zo mee, maar z’n moeder en vader zien er aardig pips en moe uit..
Ik heb me weer opgeladen met knuffels en kusjes en leuke gesprekjes (met Niek). In de
speeltuin maande Niek opa voortdurend tot voorzichtigheid. Opa deed erg gevaarelukke dingen, vond Niek. Hij doet de dingen liever met mate, niet te hoog schommelen, niet te hoog klimmen, rustig aan, bravoure is nergens voor nodig. De enige keer, dat hij ons op een hoog apparaat iets dappers wilde laten zien gleed hij uit en viel nogal hard op z’n stuitje…Na het drogen van de tranen beperkte hij zich tot de wat kleinere klimrekken en met schommelen wilde hij absoluut niet zo hoog als oma. Hij las Kim ernstig de les, met opgeheven vinger, dat hoog schommelen ‘gevaareluk’ is en kan leiden tot ongelukken. Niek is een echt fantasie kind. Opeens ligt hij ergens in een holletje in het zand en is een poesje of een haai. Toen hij op een grote spin bleek te liggen gaf dat even een klein paniekje…Naar huis lopend kwamen we in een voortuintje een vijvertje tegen met goudvissen erin.
Het kostte enige creativiteit en geduld hem daar weer vandaan te slepen. Maar dankzij een lange stok die onmiddellijk tot ‘pieuw’ werd gebombardeerd en een hoog in de herfstblauwe lucht zwevende luchtballon was de aandacht weer gauw afgeleid van de vissen en konden we onze wandeling voortzetten. Niek op z’n fietsje en wij lopend.
Niek is al erg bezig met zijn verjaardag. Hij wordt in februari 4 en loopt nogal op de feiten vooruit. Madeliefjes die ik plukte voor mamma eigende hij zich prompt toe:Nee, niet voor mamma maar voor Niek z’n verjaardag. En oma gaat hem een locomotief geven, kreeg ik ook vast mee. Staat genoteerd.
En toen was het weer maandag.
