1.Niets is wat het lijkt en niets wordt zoals jij denkt dat het wordt. Een onooglijk aardknolletje wordt een koninklijke bloem; een prachtige rozenstruik met certificaat staat na een jaar te schlemielen.
2.Er komt altijd weer een nieuwe kans, als iets gruwelijk mislukt. Een heel nieuw zaaiseizoen ieder jaar weer
3.Rustpunten. Veel kleur en spektakel is mooi. Maar rust is een must.
4.’Maar wat doen’ kan tot hele leuke resultaten leiden.
5.’Maar wat doen’ kan tot een rommelig geheel leiden.
6.Creatief en techniek gaan hand in hand, wat ik betreur want ik ben lui.
7.Wie zelf iets kweekt zal er beter voor zorgen.
8.Schoonheid heeft niet in de eerste plaats met geld te maken, (stekjes, zaadjes)
9.Seizoenen blijven komen. Altijd weer de lente om naar uit te kijken.
10.Het paradijs hoeft het niet te worden, Hof van Eden is een tuincentrum tegenwoordig, geloof ik. En in het echte paradijs kom je via een andere route
Auteur: Margreet
Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Het valt niet mee geduldig te zijn
Kleinzoon Niek is aan het spelen, maar is een beetje druk en mamma is een beetje moe na een lange dag. Het is oma-voorleestijd. Samen gaan we naar de logeerkamer waar Jip en Janneke ligt en gaan op het uitklapbed liggen. Niek sprint nog af en toe een rondje door de kamer, maar als ik stop met lezen is hij als de kippen erbij om weer lekker naast me te kruipen en te luisteren.
ziek en Simon Vinkenoog
M’n laatste blog heette ‘we maken niet zoveel mee’. Daar is weinig in veranderd. Krap een week aan het werk en ik lig met hoge koorts in de lappenmand. Uiterst nare ziekte die zo heerlijk vaag ‘virale infectie’ wordt genoemd, ofwel griep.
We maken niet zoveel mee…
Het leven op de camping gaat zo zijn langzame, ontspannen gang. Vooral sinds de hitte is begonnen is het tempo van iedereen, zelfs van de Nederlanders, tot sloom gedaald. Hoewel de mensen vroeg blijven eten, rond 6 uur. Dat heeft waarschijnlijk met de kindertjes te maken.
Hieronder vast wat plaatjes.
Dansende Jesaja
In de 12e eeuwse abdij hier in het dorp Souillac kwamen we een prachtig oud Romaans beeldhouwwerk tegen van een dansende Jesaja. Luisterend naar een Duitse gids die uitleg gaf over de ouderdom er van en het vakmanschap van de beeldhouwer raakten we geboeid door de ongewone houding van de profeet.
Kamperen
Ik heb het niveau van de echte kampeerder weer bereikt. Of ik ben afgedaald of opgeklommen laat ik aan het oordeel van de lezer…
Ik loop in ieder geval weer ongegeneerd met mijn WC rol over de camping.
Troetelkind en Souillac
Hij is het troetelkind van het kleine zwembad van de camping waar we op vakantie zijn. Zo in de namiddag gaan we er meestal een uurtje heen om een baantje te trekken en even af te koelen. Tot nu toe is Erik er dan ook meestal. Een volwassen man met Downsyndroom.
En zo is het weer voorbij
Een jaar lang leef je met de gedachte aan een belangrijke gebeurtenis die al dichter bij komt. Een paar maanden lang voel je de spanning stijgen tot een aantal weken van tevoren de piek in zicht komt: hoe krijg ik alles klaar? En dan is het net als bij de Tour de France, waar je uren staat te wachten op een hete berghelling, en in minder dan een minuut zoeft de hele karavaan voorbij en heb je nauwelijks iets ervan gezien. Nu is de tweedaagse trouwerij van zoon Lukas voorbij en ik heb het gevoel alsof ik wakker word uit een droom. Het is dat mijn schoonouders er nog zijn, anders ging ik aan mezelf twijfelen..
We hebben echter twee fantastisch mooie dagen gehad. Met alle incidenten en voorvallen die bij zo’n grootschalig gezelschapsfeest horen. Jammer dat we Jezus niet als gast onder ons hadden toen de bruidscake niet op tijd gearriveerd bleek te zijn…Wie weet had Hij, als ooit de wijn die op bleek, nu de cake doen verschijnen. Niet spottend bedoelt trouwens. Hij was er natuurlijk wel bij en dat bleek vooral tijdens de prachtige samenkomst waar Lukas en Ravinia elkaar trouw beloofden voor God.
Ik was vooral geraakt en ontzettend blij met alle liefde en warmte van vrienden en familie voor het bruidspaar. Zoveel goeie vriendschappen en zoveel liefde voelbaar aanwezig tijdens zo’n feest, echt bijzonder. Zelfs oma en opa uit de VS konden er zijn, beiden toch hoogbejaard, maar nog steeds zeer actief. Vier generaties aanwezig op een bruiloft, wat een zegen.
Vrijgezellig
Voor zijn vrijgezellenfeestje werd zoon Lukas om 3 uur ’s nachts ontvoerd naar de Wadden voor een lange wandeling. Een moddergevecht (voor sommigen) was onderdeel van het program….
