Vaak ben ik van plan volgens een bepaald systeem te gaan lezen en dan erover te schrijven. Een neiging die mijn nogal chaotische binnenleven wil ordenen. Onder invloed van andere blogschrijvers bedacht ik laatst om van alle Nobelprijswinnaars voor de literatuur sinds mijn geboorte één of meerder romans te lezen. Overzichtelijk en te doen. Dacht ik. Ik moest beginnen in 1955, dus een hele lijst. De eerste schrijver, Haldor Laxness, uit IJsland, was mij volkomen onbekend en het boek, Aan de Voet van de Gletsjer, was op z ’n zachtst gezegd ráár, (vond ik). Ik moest heel wat lezen over het boek om een idee te krijgen waar het in vredesnaam over ging. Magisch realisme, legendes, Scandinavische mythen, avantgardistisch…nou ja, van alles en nog wat. Not my cup of tea. Toch leuk om er kennis van te nemen.
De volgende winnaar was Albert Camus in 1957. Van de winnaar uit 1956 was zo gauw niets beschikbaar in de bieb. Van Camus haalde ik De Vreemdeling uit de bieb. Het was een stuk meer leesbaar dan het boek van Laxness, boeiend zelfs. Maar tegelijk zo nihilistisch dat het ongeloofwaardig werd. De hoofdpersoon was volledig gevoelloos, dat was zijn levensfilosofie. Het leven heeft geen betekenis. Het beruchte existentialisme was populair. Maar wie kan zo leven?
Opnieuw was ik redelijk voldaan een boek uitgelezen te hebben waar ik normaal niet naar zou grijpen. Maar echt enthousiast van mijn project was ik nog niet geworden. Wie was de volgende?
Dat werd de winnaar uit 1956. Juan Ramon Jiménez. Een in Spanje geboren dichter. Het levende bewijs dat psychische ziekte creativiteit en roem niet in de weg hoeft te staan. Zeer beeldende gedichten, impressies van natuur en de stemming die ze oproept. Gedichten die me erg aanspraken. Deze bij voorbeeld die ik lees als een verwoording van een depressie:
Ik weet niet hoe ik
van de oever van vandaag
op de oever van morgen moet springen.
De rivier voert intussen
werkelijkheid van deze avond
naar zeeën zonder hoop.
Ik kijk naar het oosten, naar het westen,
ik kijk naar het zuiden en naar het noorden…
De hele gouden werkelijkheid
die mijn ziel omgaf,
die als een volmaakte hemel
uiteenvalt, in valse stukken.
… En ik weet niet hoe ik
van de oever van vandaag
op de oever van morgen moet springen.
####################
Of deze. Ik ruik de natte aarde.
Het gedicht
Ik ruk de struik met de wortel uit,
nog nat van de dauw van de dageraad.
O, wat een geurige, vochtige
drenking van aarde,
wat een regen - wat een verblinding! - van lichtjes
op mijn gezicht, in mijn ogen!.
Wat nu precies de reden is dat deze dichter een Nobelprijs ontvangt en anderen niet kan ik niet helemaal plaatsen. Maar ik ben wel blij hem ontdekt te hebben. Hij stierf in 1958.
Nu was dus ’58 aan de beurt, te weten Boris Pasternak, maar ik las ondertussen van alles tussendoor. Dat komt omdat ik bij de Kringloop het niet kan laten om naar boekenpareltjes te zoeken. Klassiekers, moderne romans, schrijvers die ik van andere boeken ken of waarover ik toevallig een recensie had gelezen. Van alles dus. Eigenlijk mag ik helemaal geen boeken kopen van mezelf. We stikken erin. Maar we ontdoen ons er ook weer langzaam van. Op boekwinkeltjes.nl/ BatteauBoeken onder andere. Dat is nog geen doorslaand succes. Om de een of andere reden is de verzending altijd bijna net zo duur of duurder dan het boek zelf…Rijk word ik er nog niet van.
Ik heb nu iets nieuws bedacht, namelijk dat mijn nieuwe boekenlijst Mijn Kringloopboekenlijst gaat heten. En dat ik van boeken van die lijst af en toe een verslagje ga schrijven. Ik heb een paar criteria voor ik een boek bij de Kringloop meeneem. Heeft het boek een (betrouwbare) prijs gewonnen? Of is het een bekende schrijver, (hoeft niet)? Spreekt het verhaal me aan? En tenslotte, welke recensies staan er op het boek zelf? Welke kranten en tijdschriften? Dat laatste zegt ook niet alles, hoor, maar het geeft een indicatie in welk genre een roman valt.
Ik hou van lezen over andere culturen, over geschiedenis, over menselijke dingen. Relaties, spanningen en hoe gaan mensen daar mee om? De gewone menselijke ‘strijd in het bestaan’.
Een volgende blog dus maar over een van de boeken uit de stapel. Als je dit leest en een voorkeur hebt laat het weten in de reactie! En Pasternak komt ook. Ooit.
Ontdek meer van PARELPAD
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
