blanca en chris

Het bliksembezoek van m’n schoonouders, Blanca en Chris Fincham uit Amerika, is weer voorbij. Drie leuke, drukke dagen. Onvoorstelbaar, de hoeveelheid energie die schoonmoeder Blanca nog heeft. 85 and still going strong, na borstkanker, 2 TIA’s, open hart operatie, enz. Wel langzaam lopend, behoedzaam in het bewegen, (geen elegante schoentjes meer, maar zwarte sneakers. In zo’n klein maatje dat ze nog steeds elegant staan!)Niettemin liep ze moedig de lange trappen op en af bij ons thuis.

Allebei zijn ze vol belangstelling en zeer betrokken bij wat wij doen en de kids.

Zo wil ik ook graag oud worden. Nu heeft zij wel een 7 jaar jongere man die enorm
veel doet voor haar.
En tja, ik heb een negen jaar oudere man….
Als ik 85 ben is hij 92, hmmmm….. ’t Is wel zo dat hij tot nu toe altijd dubbel zoveel energie heeft gehad, dus zelfs als het wat minder wordt loopt ie me nog altijd voorbij! Pfffff, opluchting……

Ik hoef hem i.e.g. niet in bad te doen hoop ik, hahaha…

Ik kan me nog niet zo goed voorstellen hoe dat er uit gaat zien bij ons, het lijkt nog zo ver weg. En dat is het ook natuurlijk. Maar af en toe overvalt je dat gewoon, de jaren gaan zo vliegensvlug….

Auteur: Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, tuinieren, tegenwoordig vooral inheems en biologisch. Verder mijn kleinkinderen, die niet meer zo klein zijn, mijn Nederlandse, Amerikaanse en Franse familie, kortom te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier. Toon alle berichten van Margreet